Interview Leonie Rammeloo in het Notariaat Magazine juli/ augustus 2019: ‘Alerte notaris wordt te snel aangeklaagd’

In het Notariaat Magazine gaat Leonie Rammeloo in op de oproep van het Bureau Financieel Toezicht en de Belastingdienst (BFT) om “als een reiger te waken voor ondermijning”. Lees het vraaggesprek via deze link.

Leonie Rammeloo beschreef (samen met Annekee Groenewoud) in het Advocatenblad 2019-1 aan de hand van de (deels nieuwe) regels en tuchtrechtspraak de verplichtingen in verband met de financiële kant van rechtsbijstandverlening.

Checklist

• Stuur altijd een opdrachtbevestiging.
• Spreek altijd een uurtarief af (ook in toevoegingszaken).
• Geef ook tussentijds informatie over uren en kosten (ook in toevoegingszaken).
• Vraag alleen voorschotten in geld.
• Signaleer (ook tussentijds) of recht op gefinancierde rechtsbijstand bestaat
• U mag steeds de declaratie verrekenen met een voorschot, tenzij de cliënt bezwaar maakt tegen de declaratie.
• Vooraf mag u de cliënt vragen om toestemming met het verrekenen van uw declaratie met ontvangen derdengelden.
• Maakt de cliënt toch bezwaar tegen verrekening van de declaratie met derdengelden, dan moet u (na overleg met de deken) de derdengelden ter hoogte van het betwiste bedrag bij de deken deponeren.
• Maak behoedzaam gebruik van uw retentierecht op het dossier.
• De civiele rechter is steeds bevoegd in incassogeschillen.
• Ter incasso van de eigen bijdrage voor een toevoegingszaak geldt (nog steeds) artikel 38 lid 4 Wrb.

26 oktober 2018: https://www.advocatenblad.nl/2018/10/26/wat-te-doen-bij%e2%80%afeen-claim/… Lees meer...

“De kantoorbescherming beperkt”

Leonie Rammeloo was van eind 2007 tot medio 2015 de hoofdgriffier van de raad van discipline Amsterdam. Per 1 juli 2015 zijn de griffies van de raden en het hof van discipline gereorganiseerd. Samen met 3 andere voormalig hoofdgriffiers (van de raden in Den Haag en Arnhem en van het hof van discipline) is zij in 2015 geïnterviewd door het Advocatenblad.

In het Advocatenblad van maart 2014 schreef Leonie Rammeloo over de klaagtermijn in de zin van art. 6:89 BW. Daarin is bepaald dat men over gebrekkige prestatie tijdig moet klagen, anders kan men zich daar niet meer op beroepen. Deze wettelijke regel heeft de Hoge Raad in zijn drie arresten van 8 februari 2013 verduidelijkt én gerelativeerd.

In het Advocatenblad van november 2011 heeft Leonie Rammeloo een voor de procespraktijk relevant arrest van de Hoge Raad van 28 oktober 2011 besproken (HR 28 oktober 2011, ECLI:NL:HR:2011:BQ6079). In dat arrest heeft de Hoge Raad  een einde gemaakt aan het automatisme dat een eiser, wiens vordering in de hoofdzaak wordt afgewezen, steeds opdraait voor de kosten van de vrijwaringsprocedure die de gedaagde in de hoofdzaak is gestart.

In het Advocatenblad van september 2010 publiceerde Leonie Rammeloo een kort artikel over de verhouding tussen een tuchtuitspraak en civiel vonnis tussen dezelfde partijen. Ondanks de tuchtrechtelijke tik op de vingers van de advocaat wegens zijn betrokkenheid bij een no cure no pay-afspraak liet de civiele rechter deze afspraak in stand.

In de special van het Advocatenblad over toezicht en tuchtrecht (uit april 2010) schreef Leonie Rammeloo een artikel over de manier waarop advocaten zich (ook) in de privé setting moeten gedragen.

De rol van de advocaat in de samenleving maakt dat een advocaat altijd moet bijdragen aan het vertrouwen in de advocatuurlijke integriteit. Advocaten moeten ze daarom zich altijd gedragen met een schuin oog naar het gedragsrecht. Altijd, dus ook in het café, in de liefde, als contractspartner, bij een burenruzie.

Uit de jurisprudentie blijkt dat privégedrag relevant is wanneer de gedraging zozeer verweven is met de beroepsuitoefening dat daarvoor dezelfde maatstaf moet gelden. Daarnaast is elke gedraging van de advocaat tuchtrechtelijk verwijtbaar die in het licht van zijn beroep absoluut ongeoorloofd wordt geacht.

Leonie Rammeloo was co-auteur van een uitgebreide artikel in het WPNR van november 2008 over de verhouding tussen het civiele recht en het tuchtrecht. Het indienen van een klacht bij de tuchtrechter wordt vaak gezien als ‘opstapje’ voor het indienen van een schadeclaim, met als doel om, na gegrondverklaring van de klacht, in de vervolgens te voeren civiele procedure met 1-0 voor te staan. Wat is in de praktijk echter de invloed van een tuchtrechtelijke procedure op de civiele procedure? En doet die praktijk recht aan de belangrijke verschillen die bestaan tussen het tuchtrecht en het civiele recht?

Als redactielid van het Advocatenblad (van 2005-2015) schreef Leonie Rammeloo vele bijdragen. De redactie maakte in 2005 een eigen ‘special’ over geloven. Leonies bijdrage daaraan  ging over de eed en de belofte in ons recht. De functie van de eed of de belofte is als het moment te markeren dat de getuige onder ede komt te staan, waarna rechtsgevolgen gaan spelen. Hoe dit moment precies wordt gemarkeerd, door de eed of iets anders, zou geen rol moeten spelen, meent zij. Zo simpel is het. Toch heeft het ‘eedsvraagstuk’ de afgelopen eeuw aardig wat stof doen opwaaien.

De rol van de advocaat in de samenleving maakt dat een advocaat altijd moet bijdragen aan het vertrouwen in de advocatuurlijke integriteit. Advocaten moeten ze daarom zich altijd gedragen met een schuin oog naar het gedragsrecht. Altijd, dus ook in het café, in de liefde, als contractspartner, bij een burenruzie.

Uit de jurisprudentie blijkt dat privégedrag relevant is wanneer de gedraging zozeer verweven is met de beroepsuitoefening dat daarvoor dezelfde maatstaf moet gelden. Daarnaast is tuchtrechtelijk verwijtbaar elke gedraging van de advocaat die in het licht van zijn beroep absoluut ongeoorloofd wordt geacht.